روش بسته بندی آسان و اقتصادی قیر پلیمری جهت نگهداری و حمل و نقل
جولای 9, 2026
اصلاح سطحی الیاف پلی‌استر جهت تولید عایق رطوبتی پیش‌ساخته
جولای 9, 2026
نوع انتشار: مقاله علمی کنفرانسی
نام کنفرانس (فارسی): ششمین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های علوم و مهندسی و سومین کنگره بین‌المللی عمران، معماری و شهرسازی در آسیا
Conference: International Conference on 6th Researches in Science & Engineering & 3rd International Congress on Civil, Architecture and Urbanism in Asia
تاریخ برگزاری: 9 سپتامبر 2021
محل برگزاری: دانشگاه کسم باندیت (Kasem Bundit University)، بانکوک، تایلند
نویسندگان:
مژگان سادات جلالی
علی‌اکبر کاظمینی
داود اصغری
مهدیه اسکندریان
چکیده
از زمستان ۱۳۹۸ (ژانویه ۲۰۲۰) با ورود ویروس مرگ‌آور کرونا و فراگیر شدن آن، استفاده از ماسک‌های سه‌لایه فراگیر شد. تا جایی که کارشناسان اعلام کردند سه میلیون ماسک در هر دقیقه بیرون ریخته می‌شود و به‌عنوان ناقل سموم دیگر در محیط عمل می‌کند و در حال حاضر هیچ روش مشخصی برای ضدعفونی و بازیافت آن‌ها وجود ندارد.
همچنین با جهش‌های ویروس کرونا استفاده از گان، حوله و ملحفه یکبار مصرف، پیش‌بند، کاور و کلاه نیز با افزایش چشمگیر مواجه شده و در نهایت حجم لایه‌های الیاف پلیمری یکبار مصرف آلوده در جهان بیش از تصور زیاد شده و همچنان در حال افزایش است تا جایی که دفن آن‌ها به علت عمر بسیار بالا و یا سوزاندن آن‌ها خسارات جبران‌ناپذیری برای بشریت و محیط زیست خواهد داشت. مطابق تحقیقات منتشر شده کارشناسان دانشگاه جنوبی دانمارک، زباله‌انگاری این مواد باعث تجزیه ماسک‌ها به میکروالیاف خطرناک می‌شود و همچنین ممکن است مواد شیمیایی مضر را به محیط منتقل کند.
برای تولید وسایل حفاظتی یکبار مصرف از الیاف پلیمری پلی‌اتیلن یا پلی‌پروپیلن که به‌صورت منسوج نبافته لایه شده‌اند استفاده می‌شود. اضافه کردن همزمان پلی‌اتیلن و پلی‌پروپیلن نقطه نرمی قیر را بالا برده و به آن مقاومت حرارتی می‌دهد و همچنین میزان نفوذپذیری قیر را پایین می‌آورد که در اصل هدف افزودن پلیمر به قیر است.
در این پژوهش مطابق نتایج آزمایشات به ویژگی‌های استانداردهای سازمان ملی استاندارد ایران و استانداردهای بین‌المللی رسیده و محصولات مطمئنی در زمینه ورقهای قیری پیش‌ساخته، با استفاده از وسایل حفاظتی یکبار مصرف آلوده کرونایی تولید کردیم و توانستیم از دفن و یا سوزاندن آن‌ها جلوگیری نماییم و مهم‌تر از آن از تولید و انتشار ناخواسته ذرات میکروالیاف و نانوالیاف در هوا و محیط زیست جلوگیری کنیم.
واژه‌های کلیدی: ویروس کرونا، ماسک، قیر، عایق رطوبتی قیری
مقدمه
از دیرباز بیماران و کادر درمانی به‌منظور کنترل و مهار آلودگی‌های بیماری‌زا نظیر ویروس‌ها، روش قطع زنجیره ارتباط را به‌عنوان یک روش مهم و اساسی مورد توجه قرار داده‌اند و به حسب مورد کادر درمانی یا بیماران از وسایل حفاظتی مانند ماسک، حوله‌های یکبار مصرف، گان، پیش‌بند، کاور، کلاه و… استفاده می‌کردند.
با پیشرفت صنایع پتروشیمی و تولید الیاف ارزان، لایه‌های پلیمری جایگزین الیاف طبیعی شده و مصرف آن‌ها استاندارد و عمومیت پیدا کرد. هرچند سهولت تولید و قیمت مناسب در امر درمان تسهیل ایجاد نمود اما معضل بزرگی را به‌همراه داشت. الیاف طبیعی استعداد بازگشت به طبیعت بالایی داشتند و حتی در زمان سوزانده شدن آلودگی کمتری داشتند، اما الیاف مصنوعی یا پلیمری در برابر بازیافت یا سوزانده شدن دارای مشکلاتی به مراتب بیشتر بودند.
از دیرباز معضل زباله‌های بیمارستانی و درمانی دغدغه درمانگران و دوستداران محیط زیست بوده و هزاران دستورالعمل و روش در این رابطه وجود دارد و در حال اجرا است، اما پیدایش ویروس کرونا به‌صورت ناگهانی و فراگیر شدن آن در زمان کوتاه و همچنین نبود درمان قطعی و سرعت انتقال ویروس باعث شد تا کنترل وسایل حفاظتی مصرف شده از مراکز درمانی خارج شود و حجم بالای این زباله‌ها در سطح جامعه تسریع پیدا کند.
روش‌های سوزاندن و دفن کردن زباله‌ها که قبلاً اجرا می‌شد ادامه یافت و پژوهش‌های زیادی برای رفع این مشکل در حوزه‌های مختلف انجام شد؛ مانند توصیه به استفاده از ماسک‌های قابل شستشو یا جمع‌آوری متمرکز وسایل حفاظتی آلوده.
با جستجو در منابع و اخبار، تنها طرح پژوهشی در این زمینه ارائه مقاله‌ای از طرف یک دانشگاه در استرالیا بوده است که در آن پیشنهاد شده از ماسک‌های آلوده در راه‌سازی استفاده شود.
در این مقاله روش فرآوری ماسک اعلام نشده و صرفاً اعلام شده برای تست از ماسک‌های تمیز استفاده شده است. همچنین چگونگی اضافه شدن به قیر و نتایج عملکردی کاملاً مشخص نیستند. در این مقاله صرفاً ماسک صورت هدف بوده و مسیر مصرف هم فقط بحث راه‌سازی می‌باشد. اما در طرح پیشنهادی، وسایل حفاظتی یکبار مصرف آلوده در رابطه با ویروس کرونا مانند ماسک سه‌لایه، گان، کلاه، کاور کفش، لباس بیمار، روپوش، ملحفه، زیرانداز و گان پزشکی هدف بوده و مسیر مصرف عایق‌های رطوبتی پیش‌ساخته قیری می‌باشد که به همراه روش‌های مصرف تجهیزات حفاظتی آلوده مذکور، فرمول پیشنهادی و همچنین استانداردها و نتایج آزمایشات ارائه گردیده است.
تولید ماسک‌های صورت هم‌اکنون با بطری‌های پلاستیکی برابر است و تقریباً ۴۳ میلیارد مورد در ماه است. اما با تلاش دوستداران و حافظان محیط زیست برای بهبود بازیافت طی سال‌های متمادی، از هر چهار بطری یکی اکنون کاملاً بازیافت می‌شود. در مقابل، برای ماسک‌ها هیچ راهی وجود ندارد و اگر بدون توجه به طبیعت پرتاب شوند، ماسک‌ها در عرض چند هفته به الیاف میکرو و نانو پلاستیک تجزیه می‌شوند. این الیاف ریز، به ترتیب کمتر از ۵ میلی‌متر و ۱ میلی‌متر، خطر بزرگی برای سلامت حیوانات و انسان‌ها به وجود می‌آورند. مشخص شده است که میکروپلاستیک‌ها با جریان هوا حرکت می‌کنند و در متروکه‌ترین مناطق جهان، از جمله کوه‌های آلپ، قطب جنوب و «منطقه مرگ» کوه اورست مشاهده شده‌اند.
شکل ۱: پراکندگی میکروپلاستیک‌ها در تمام مناطق
به گفته کارشناسان محیط زیست، حتی اگر ماسک‌ها را درون زباله‌دان هم بیندازیم، باز هم ممکن است در نهایت وارد رودخانه‌ها، اقیانوس‌ها و محیط زیست شوند (یا فضایی را در گورستان‌های زباله اشغال کنند)، پس بهتر است تا حد امکان از ماسک‌های پلاستیکی یکبار مصرف استفاده نکنیم.
آماندا کیتلی، مؤسس گروه «پلاستیک کمتر»، می‌گوید هیچ‌کس نباید ماسک یکبار مصرف بخرد. او در مصاحبه با ایندیپندنت گفت: «به نظر من هیچ راهی برای دفع بی‌خطر ماسک‌های یکبار مصرف وجود ندارد. هر چیزی که مشخصاً فقط برای یکبار مصرف کردن و سپس دور ریختن تولید شده باشد، در نهایت به گورستان زباله راه می‌یابد یا به طبیعت رخنه می‌کند؛ زیرا زیرساخت‌های ما برای دفع پسماند با حجم پسماندی که تولید می‌کنیم تناسب ندارد.»
کیتلی در ادامه گفت: بهترین راه، استفاده از ماسک چندبار مصرف است که می‌توان به صورت «بشور و بپوش» از آن‌ها استفاده کرد؛ مگر آنکه در محیط‌های بیمارستانی باشیم. اگر قرار است در آینده ماسک بخشی از زندگی ما باشد، کشورها باید ببینند با چه روش‌هایی می‌توانند نهایت تلاششان را برای کاهش زباله‌های غیرضروری انجام دهند.
کانون نوآوری پسماندهای پلاستیکی UCL در حال حاضر می‌کوشد دولت بریتانیا را وادار کند که از تبلیغ عمومی ماسک یکبار مصرف دست بردارد. مایک بیلودو، مدیر منطقه اروپای سازمان اقیانوس پلاستیک، می‌گوید به‌جای آنکه تجهیزات حفاظت شخصی وارد کنیم، باید کاری کنیم که مواد پلاستیکی در هر منطقه بازیافت و دوباره مصرف شوند تا در درازمدت به سازگاری بیشتری با محیط زیست برسیم.
پس یک روش، تغییر روال مصرف ماسک‌های یکبار مصرف است که در این رابطه اقدامات و تبلیغات انجام شده، اما متأسفانه مواردی مانند قیمت، ضرورت تعویض مکرر ماسک، عدم اطمینان به ماسک‌های دائمی و مواردی از این دست باعث شده تا همچنان این خطر وجود داشته باشد و ما را تهدید کند.
شکل ۲: پراکندگی ماسک‌های یکبار مصرف آلوده در تمام مناطق
روش تحقیق
پس از جمع‌آوری وسایل حفاظتی آلوده که بهترین سازوکار آن تفکیک از مبدأ می‌باشد و با حفظ شرایط بهداشتی و دستورالعمل‌های حمل به محل کارخانه منتقل می‌شوند، می‌بایست یک دوره خواب و نگهداری در مکان خشک و مسقف را بگذرانند که این دوره بنا به نظر کارشناسان حدود ۱۵ تا ۲۵ روز خواهد بود.
پس از اطمینان از پاک شدن زباله‌های مذکور از ویروس زنده، بدون نیاز به جداسازی و آسیاب، آن‌ها به دیگ‌های همزن حرارتی افقی که در آن‌ها قیر با حرارت حداقل ۱۸۰ درجه سانتی‌گراد در حال هم خوردن است منتقل می‌شوند. میزان افزودن این مواد به قیر با توجه به نوع محصول نهایی متفاوت خواهد بود و به فرمول پیشنهادی همان محصول مربوط می‌شود.
برای تولید وسایل حفاظتی یکبار مصرف از الیاف پلیمری پلی‌اتیلن یا پلی‌پروپیلن که به‌صورت منسوج نبافته لایه شده‌اند استفاده می‌شود و این لایه‌های الیاف پلیمری به روش‌های منسوج ترموباند، اسپان‌باند و یا ملت‌بلون تولید و عرضه شده و مورد استفاده قرار می‌گیرند.
شکل ۳: الیاف پلیمری پلی‌اتیلن یا پلی‌پروپیلن مورد استفاده در ماسک
اضافه کردن همزمان پلی‌اتیلن و پلی‌پروپیلن که عموماً در زمان تولیدشان افزودنی‌های دیگری نیز به آن‌ها اضافه شده، نقطه نرمی قیر را بالا برده و به آن مقاومت حرارتی می‌دهد و همچنین میزان نفوذپذیری قیر را پایین می‌آورد که در اصل هدف افزودن پلیمر به قیر است.
در مقابل، ضعف‌هایی مانند عدم الاستیسیته مناسب، کاهش چسبندگی و مقاومت سرمایی همچنان حل نشده‌اند و مهم‌تر اینکه همگن و هم‌فاز کردن این مواد پلیمری و افزودنی‌های دیگر در قیر نکته بسیار مهم و قابل توجهی است که برای حل این مشکل نیاز به یک ترکیب بهبوددهنده قیری برای ایجاد خاصیت هم‌فازی، بالا بردن چسبندگی و ایجاد مقاومت در دمای پایین را نمایان می‌کند.
برای حل این موارد، ترکیبی از الاستومرهای اصلاح‌کننده قیر به همراه مواد پلیمری و نانویی که در یک شرکت دانش‌بنیان تهیه شده، به فرمول‌های نهایی اضافه می‌شود تا ضمن حل موارد ذکر شده، بتوان مطابق نتایج آزمایشات به ویژگی‌های استانداردهای سازمان ملی استاندارد ایران و استانداردهای بین‌المللی رسید و محصولات مطمئنی در زمینه عایق‌های رطوبتی قیری پیش‌ساخته با استفاده از وسایل حفاظتی یکبار مصرف آلوده کرونایی تولید نمود و از دفن یا سوزاندن آن‌ها جلوگیری کرد و مهم‌تر از آن، از تولید و انتشار ناخواسته ذرات میکروالیاف و نانوالیاف در هوا و محیط زیست جلوگیری به عمل آورد.
پس از جمع‌آوری و انتقال وسایل حفاظتی آلوده به سایت بازیافت، ارزان‌ترین روش ضدعفونی، دپوی آن‌ها در فضای سرپوشیده به مدت ۱۵ تا ۲۵ روز می‌باشد که بهتر است در این زمینه از مراکز بهداشتی منطقه استعلام به‌عمل آید؛ زیرا رفتار این ویروس هنوز کاملاً شناخته شده نیست و هر روز به دانسته‌های ما در این رابطه اضافه می‌شود.
در صورتی که امکان دپو و ایجاد شرایط لازم نباشد، باید از روش‌های ضدعفونی تأیید شده نظیر اشعه و یا حرارت استفاده شود که البته ریسک بالایی دارد و هزینه‌بر است.
در هر صورت برای رسیدن به هدف اصلی که اطمینان از نابودی ویروس است، روش‌های متفاوتی نظیر زمان برای نابودی ویروس (اعلام شده که ویروس بر روی اجسام عمر زیادی ندارد)، یا استفاده از مواد ضدعفونی‌کننده، اشعه و حرارت وجود دارد که به حسب شرایط قابلیت اجرا دارد.
سپس آن را به قیر مذاب در حال چرخش در دیگ پخت اضافه می‌کنیم. پلیمرهای مصرفی جهت تولید الیاف و در نهایت لایه‌های مورد مصرف در تجهیزات حفاظتی یکبار مصرف ویروس کرونا عموماً از پلی‌پروپیلن در گریدهای S564 و S565 یا R55 بوده و در خانواده ترموپلاستیک‌ها قرار دارند که به همراه آن‌ها مواد افزودنی دیگری از جمله روان‌سازها و استابیلایزرها نیز افزوده می‌شوند.
برای اضافه کردن مواد پلیمر ترموپلاستیک نظیر تجهیزات حفاظتی یکبار مصرف ویروس کرونا به قیر، اصولاً نیاز به یک میکسر عمودی یا افقی با قابلیت حرارتی مستقیم یا غیرمستقیم وجود دارد که بتواند در دمای مورد نیاز برای انحلال پلیمر، با هم زدن قیر مذاب، مخلوط قیر و پلیمر را عمل آورده و اصطلاحاً پلیمر در قیر میکس شده و قیر پلیمری پلاستومری ساخته شود.
کلیه تجهیزات مصرف شده که جمع‌آوری شده‌اند، پس از پاکسازی عفونی و حتی در صورت عدم پاکسازی کامل (تحت کنترل)، بدون نیاز به آسیاب کردن و بدون نیاز به جداسازی سیم و مفتول ماسک یا کش از آن‌ها، مطابق میزان درصد مورد نیاز فرمول، وزن شده و به قیر داخل دیگ پخت اضافه می‌شوند.
محدوده دمایی، زمان، سرعت چرخش لازم و میزان درصد مصرف با توجه به نوع محصول نهایی متغیر است که برای هر یک از اهداف جداگانه شرح داده خواهد شد.
در نهایت، پس از عمل‌آوری کامل و اضافه کردن افزودنی‌های دیگر و در زمان تخلیه دیگ، با عبور مواد از فیلتر و صافی، کلیه مواد حل نشده جدا شده و سیال قیر پلیمری بدون مواد زائد جهت ادامه فرآیند تولید منتقل خواهد شد.
تولید عایق رطوبتی ورقهای پیش‌ساخته
جهت تولید عایق ورقهای پیش‌ساخته قیری مطابق با استاندارد بین‌المللی BS EN 13707 و یا استاندارد سازمان ملی استاندارد ایران INSO 3885، نیاز به ترکیب سیال قیری داریم که نقطه نرمی (ASTM D36) در محدوده ۱۲۰ تا ۱۳۰ درجه سانتی‌گراد داشته باشد.
برای تأمین این ویژگی، عموماً به قیر نفوذی پایه بین ۷ تا ۱۲ درصد پلیمر ترموپلاستیک اضافه می‌کنند که می‌توان برای این منظور از تجهیزات حفاظتی مصرف شده ویروس کرونا استفاده کرد.
به منظور همگن کردن پلیمر مذکور در قیر و همچنین ایجاد انعطاف، بالا بردن چسبندگی، پایداری و کنترل اثر افزودنی‌های مصرفی در پلیمر اولیه، نیاز است تا از مواد همگن و همسان‌ساز ویژه‌ای استفاده شود که می‌تواند از خانواده اتکتیک پلی‌پروپیلن (APP) و یا از مواد همگن و همسان‌ساز ویژه موجود در بازار به‌صورت آماده باشد.
با توجه به محدودیت تأمین اتکتیک پلی‌پروپیلن در ایران، مواد داخلی بهبوددهنده همگن و همسان‌ساز خطی 201BP شرکت سویل ابنیه جهان برای تولید عایق‌های رطوبتی ویژه مناطق معتدل و همچنین بهبوددهنده همگن و همسان‌ساز خطی 202BP شرکت سویل ابنیه جهان برای تولید عایق‌های رطوبتی ویژه مناطق سردسیر تست شده و پیشنهاد می‌گردد.
چنانچه میزان ۷ تا ۱۲ درصد وزنی پلیمر ترموپلاستیک مورد بحث را در قیر نفوذی با میزان ۱۵ درصد وزنی همگن و همسان‌ساز در قیر پایه اضافه کنیم، قیر پلیمری الاستومر ـ پلاستومر ویژه تولید عایق رطوبتی ورقهای با دارا بودن الزامات استاندارد ساخته شده که پس از افزودن فیلر معدنی، قابلیت تولید خواهد داشت.
نمودار ۱: روش تولید عایق رطوبتی ورقهای از وسایل حفاظتی آلوده به ویروس کرونا
بالاترین دمای مجاز برای این عملیات ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد در زمان میکس پلیمر اولیه و ۱۸۰ درجه سانتی‌گراد در زمان اضافه کردن بقیه مواد افزودنی پیشنهاد می‌شود.
همچنین زمان مورد نیاز فرآیند باید حداقل ۵ درصد نسبت به روال معمول بیشتر باشد که این زمان پس از افزودن همگن‌ساز و پیش از افزودن فیلر نهایی پیشنهاد می‌شود و بهتر است که کل فرآیند پخت از ۶ ساعت بیشتر نشود.
در میکسرهای عمودی دور ۱۰۰ تا ۱۵۰ و در میکسرهای افقی پارویی دور ۱۵ تا ۲۵ پیشنهاد می‌شود. موارد پیشنهادی به حسب آزمایشات انجام شده عملکرد بهتری را نشان داده‌اند اما الزامی نبوده و ممکن است در واحدهای تولیدی با توجه به وضعیت ماشین‌آلات نیاز به تغییر داشته باشند.
مطابق فرمول ارائه شده، به قیر نفوذی 60/70 پالایشگاه نفت جی میزان ۱۰ درصد وزنی ماسک سه‌لایه مصرف شده و ملحفه یکبار مصرف اضافه گردید و پس از دو ساعت میکس در دمای ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد و با دور ۲۲ در میکسر افقی، دما در ۱۸۰ درجه سانتی‌گراد تنظیم و میزان ۱۵ درصد وزنی بهبوددهنده همگن و همسان‌ساز 201BP شرکت سویل ابنیه جهان در یک نوبت به میکسر اضافه شد.
به منظور تأمین خواص وزنی حجمی محصول نهایی، میزان ۱۰ درصد وزنی فیلر معدنی تالک با مش ۳۲۵ به میکسر اضافه و پس از تست، به خط تولید لایه به منظور تولید عایق رطوبتی استاندارد ویژه مناطق معتدل در کلاس C ارسال گردید.
جدول ۱: مشخصات قیر 60/70 پالایشگاه نفت جی
سپس مجدداً مطابق فرمول ارائه شده، به قیر نفوذی 60/70 پالایشگاه نفت جی میزان ۱۰ درصد وزنی ماسک سه‌لایه مصرف شده و ملحفه یکبار مصرف اضافه گردید و پس از دو ساعت میکس در دمای ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد و با دور ۲۲ در میکسر افقی، دما در ۱۸۰ درجه سانتی‌گراد تنظیم و میزان ۱۵ درصد وزنی بهبوددهنده همگن و همسان‌ساز 202BP شرکت سویل ابنیه جهان در یک نوبت به میکسر اضافه شد.
به منظور تأمین خواص وزنی حجمی محصول نهایی، میزان ۱۰ درصد وزنی فیلر معدنی تالک با مش ۳۲۵ به میکسر اضافه و پس از تست، به خط تولید لایه به منظور تولید عایق رطوبتی استاندارد ویژه مناطق سردسیر ارسال گردید.
در ذیل، مشخصات مواد اولیه و مشخصات فیزیکی و مکانیکی محصول نهایی مطابق فرمول پیشنهادی آورده شده است.
مشخصات فیزیکی و مکانیکی ارائه شده مربوط به آیتم‌هایی است که ویژگی صمغ آغشته‌ساز قیری را نشان می‌دهد.
با توجه به نوع فرمول‌بندی برای قیر مصرفی، استفاده از قیرهای نفوذی رده پایین‌تر و بالاتر نیز امکان‌پذیر است.
نتیجه‌گیری و جمع‌بندی
برای تولید عایق رطوبتی ورقهای پیش‌ساخته قیری (در ایران بیشتر با نام تجاری ایزوگام شناخته می‌شود) از ضایعات پلیمری استفاده می‌شود و با این روش جدید، به جای سوزاندن، دفن کردن و یا رهاسازی بدون کنترل تجهیزات مصرف شده پلیمری حفاظتی ویروس کرونا نظیر ماسک، گان، کلاه، شیلد و غیره، این مواد طی فرآیند پیشنهادی و با فرمول پیشنهادی وارد قیر شده و در نهایت امکان تولید عایق رطوبتی عاری از آلودگی و با کیفیت استاندارد به وجود خواهد آمد.
تا حد امکان از به وجود آمدن آلاینده‌های زیست‌محیطی نظیر نانوفایبر و میکروفایبر حاصل از ماسک‌های در حال تجزیه و همچنین آلاینده‌های حاصل از سوزاندن تجهیزات حفاظتی پلیمری و نیز ماندگاری چند صد ساله این‌گونه مواد در زیر خاک پس از دفن جلوگیری به عمل می‌آید.
در مقابل، درصد بسیار بالایی از این دست مواد آلوده و آلاینده مجدداً به چرخه استفاده بازگشته و برای سالیان زیادی کارایی خواهند داشت.
تشکر و قدردانی
مراحل تست مواد اولیه، انجام آزمایشات، فرمول‌سازی و همچنین تولید صنعتی عایق رطوبتی ورقهای پیش‌ساخته قیری مطابق با استاندارد بین‌المللی BS EN 13707 و یا استاندارد سازمان ملی استاندارد ایران INSO 3885 در گریدهای سردسیر و معتدل کلاس C در آزمایشگاه و سالن تولید شرکت ایزوگام آسیاگستر دلیجان انجام گردیده است.
منابع
- Saberian, M., Li, J., & Kilmartin-Lynch, S. (2021). Repurposing of COVID-19 single-use face masks for pavements base/subbase. Science of the Total Environment, Elsevier.
https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2021.145527 - Daily Mail Science & Tech. Face masks: Ticking plastic bomb for the environment.
https://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-9354939/Face-masks-ticking-plastic-bomb-environment.html - جلالی، مژگان سادات، کاظمینی، علی‌اکبر و حسینی، محمدعلی. (۱۳۹۸). شناخت و آماده‌سازی قیر الاستومری ویژه تولید ورقهای انعطاف‌پذیر قیری. چهارمین کنفرانس بین‌المللی نوآوری و تحقیق در علوم مهندسی.
https://civilica.com/doc/964999 - جلالی، مژگان سادات، کاظمینی، علی‌اکبر و حسینی، محمدعلی. (۱۳۹۸). اصلاح خواص قیر جهت تولید عایق رطوبتی با پلیمر پودر لاستیک و پلی‌اتیلن بازیافتی. پنجمین کنفرانس ملی پلیمر ایران.
http://conf.ui.ac.ir/p/Article_20_87 - جلالی، مژگان سادات، کاظمینی، علی‌اکبر و رحیمی‌پور، یدالله. (۱۳۹۹). محاسبه انحراف معیار در روش‌های آزمون تعیین انعطاف‌پذیری در دمای پایین برای عایق رطوبتی. سومین کنفرانس محیط زیست، عمران و معماری.
https://civilica.com/doc/1161919
